„— Dużo rzeczy mówiłeś — przerwałem. — Tylko niewiele z tego wynika. Bardzo niewiele...
— Kiedy znowu zrobicie ze mnie człowieka — spytał po dłuższej chwili milczenia. —
0 co wam właściwie chodzi Przecież przekonaliście się, że rozumieją zupełnie prawidłowo. Kiedy będę miał normalny zasób wiadomości, łatwiej mi będzie wam pomóc... w każdym razie będę miał więcej danych...
Może to i racja — pomyślałem. — Tylko że „nasi specjaliści" prędzej przerobią go na kozę, aniżeli uznają tę rację. Nie mówiąc już o wyciągnięciu z niej praktycznych wniosków.
— Nie możemy ryzykować — odpowiedziałem. Chciałem być w stosunku do niego lojalny... do pewnego momentu. Tyle mogłem zrobić.
1 tylko tyle. — Nie możemy ryzykować — powtórzyłem. — Miałeś kontakt z obcymi. Sam pewnie tego się już domyśliłeś...
— Z obcymi — przerwał gwałtownie. Spojrzał na mnie szeroko otwartymi oczami. — Ja! Z jakimi znowu obcymi Nic nie wiem...
— Może nie wiesz — skinąłem głową — ale my musimy być pewni. Musimy wiedzieć, co zdołali z ciebie wyciągnąć... pomimo że poleciałeś do nich pozbawiony pamięci o faktach, które powinny pozostać znane wyłącznie ludziom. Z człowieka można wyciągnąć wszystko... jeśli ma się aparaturę informatyczną... nawet nieco gorszą od naszej. A oni, zdaje się, mają lepszą. Więc obawiam się, że będziesz musiał jeszcze poczekać... chyba że sobie wreszcie przypomnisz...“(10)